Superavond in de Evenaar 


O Nosso Trio (Ons Trio) was even van iedereen 

'Neen, helaas, uitverkocht, mag niet meer van de brandweer'. Hoe vaak heeft de kassa dame van de Evenaar dit moeten zeggen tegen het publiek dat niet had gereserveerd of te laat wilde reserveren. Wie had dat nou gedacht? Toen Nelson mij begin januari mailde dat ze in Europa zouden zijn konden we gelukkig één concert boeken in De Evenaar in Rotterdam, er was toevallig iets uitgevallen,
Nog een dagje workshop op het conservatorium in Amsterdam en een in Rotterdam en het was een mooi programmaatje voor de boys uit Brazilië om hun reis naar Nederland te bevestigen.

Onze samenwerking tot nu toe was hun inbreng op mijn cd 'Verdronken Vlinder'. Maar ja dat was alleen in de studio, we hadden nog nooit samen op het podium gestaan. Dus de woensdag ervoor hebben we een paar uurtjes gerepeteerd. Dat voelde al meteen geweldig aan. Ik zong over een kapotte gitaarversterker, maar de liefde, professionaliteit en muzikaliteit hadden me al helemaal knikkende knieen bezorgd.

En toen het concert! Terwijl ik zong voelde het alsof twee grote sterke handen me optilden. Nog nooit in zo'n muzikale Rolls Royce gezeten. En daarmee dan met een snelheid van 250 km door de bergen. Joepie!!Van klein naar groot, van zacht naar hard, alle kanten gingen we uit, maar altijd alles onder controle.

Het publiek genoot hoorbaar. Mooie berichtjes in mijn gastenboek ontvangen, bedankt!!!!

En met al die nog volop actieve adrenaline gingen we natuurlijk nog lang niet naar huis. De nachtuil van mijn band, Ferial, spoorde iedereen aan nog mee te gaan 'hangen'. Ook mijn lieve studenten uit Rotterdam, Agnes, Ev, Rosie en Sylvie mee. Ach Kiko kreeg geen genoeg van de meiden om zich heen.

En nu verder? Ja, nu verder plannen maken met de boys. Ze willen meer samen optreden, in Nederland en Brazilie. Ik was stomverbaasd en zielsgelukkig, maar als zij het willen dan gaat het gebeuren.




 

Posted: Do - Maart 23, 2006 at 05:50 PM          

©